Το αντικείμενο του μαθήματος είναι η συνδυαστική μελέτη δύο φαινομένων, του Κράτους και της Επανάστασης. Η διαδοχή των πολιτικών μορφών της Πόλης, της Αυτοκρατορίας και του Κράτους (όπως και η εξέλιξη του ίδιου του Κράτους διαμέσου των σταθμών της χωροδεσποτείας, του φεουδαρχικού βασιλείου, του εδαφικού βασιλείου, του ηγεμονικού κράτους, του ομολογιακού κράτους, του απολυταρχικού κράτους και του κράτους-έθνους) γίνεται αντιληπτή ως αντικατάσταση μιας αρχής νομιμοποίησης από μια άλλη. Η αντικατάσταση αυτή μπορεί να γίνει είτε με τον τρόπο της «κυκλοφορίας των ελίτ» είτε με τον τρόπο της Επανάστασης. Επομένως και οι στιγμές της βίαιης πολιτειακής μεταβολής έχουν ως ορίζοντα την εγκαθίδρυση μιας νέας πολιτικής τάξης η οποία προκύπτει από την ανάγκη της «ρουτινοποίησης» του επαναστατικού ενθουσιασμού. Εντός της εγκαθιδρυμένης πολιτικής τάξης μπορεί να εκδηλωθεί το φαινόμενο της εξέγερσης ως προσπάθεια αποκατάστασης μιας αρχής νομιμοποίησης από την οποία το ίδιο το καθεστώς που την επικαλείται επισήμως έχει αποστατήσει στην πράξη.